حجم‌های مکعبی با کنتراست شدید بین سفیدی پوسته و تیرگی لبه ها، یک زبان بصری جسورانه و همزمان دقیق را به وجود آورده است. نورپردازی مخفی و خطی، نه تنها عناصر معماری را تقویت می‌کند، بلکه فضاهای خارجی و داخلی را در شب به یک صحنهٔ نمایشی و داستانی تبدیل می‌سازد. بالکن‌های شناور و پنل‌های عمودی، حرکت و خصوصیت را همزمان ایجاد کرده و فضای زندگی را از داخل به بیرون و از بیرون به داخل گسترش می‌دهند. ترکیب ظریف گیاهان سبز با خطوط هندسی ساختمان، تعادلی بین سختی مدرنیسم و نرمی طبیعت برقرار کرده و هویت مکانی را با شکوهی آرامش‌بخش تعریف می‌کند.