حجم‌های افقی شناور و ستون‌های عمودی برجسته، با ایجاد تنش هندسی، فضای داخلی را به سمت آسمان و منظرهٔ اطراف گسترش می‌دهند. نورپردازی نقطه‌ای زیر سقف بالکن، فضای خارجی را به یک صحنهٔ نمایشی تبدیل کرده و هویت شبی مدرن و داستانی به ساختمان بخشیده است. ترکیب پوستهٔ سنگی خشن با قاب‌های نارنجی روشن، تضادی ظریف و جذاب بین سختی و گرمای مصالح ایجاد کرده و عمق بصری را افزایش می‌دهد. طراحی ورودی و حیاط با توجه به حرکت و تجربه کاربر، فضای خارجی را به امتدادی از فضای داخلی تبدیل کرده و تعامل انسان با معماری را به صورت حسی و ملموس رقم می‌زند.